PC-club: Mark van Ostaijen

Mark van Ostaijen is één van de eindeloze reeks kabouters die bij introductie in de Vuilniskrant aangeprezen werd als brenger van nieuw geluid.

Het blijkt tot nu toe altijd wokisme te zijn, tot en met wokisme van de ergste soort.

Bij Ostaijen was dat niet anders.

We hebben het tot nu toe laten zitten, maar dit werd toch echt te veel (de Volkskrant, 21-10-2025, column door Marc van Ostaijen, bestuurssocioloog):

Ik schaam me voor de absolute kleinheid van ons land

Het vorige product van deze soort was, recent, van Marie Antoinette Curvers

, waar we alleen maar onder plakten "Tieft op, Curvers".
Maar omdat het een première is, hier wat uitgebreider commentaar. Eerst de algemene dingen:

...    Ik schaam me voor de 'doe maar gewoon'-mentaliteit als vrijbrief voor ambitieloosheid. Voor ons totale gebrek ons te verheffen, voor ons anti-intellectualisme, want 'doe zelf normaal joh'. Voor onze onverschilligheid voor kunst, cultuur, wetenschap en natuur - behalve als er aan te verdienen valt. Voor onze nadruk op water en dat ieder vergezicht hier altijd in dat water valt. Ik schaam me voor de woorden 'migratiestroom', 'asieltsunami' en 'uitlekgewicht'. Voor onze zelfgenoegzaamheid.
    Ik schaam me voor onze bio-industrie, voor Tata Steel en voor de 600 miljoen dieren die we hier jaarlijks afslachten. Ik schaam me voor ons koloniale verleden, voor ons aandeel in de slavernij, voor ons geloof in 'politionele acties', voor zoiets als een 'VOC-mentaliteit'. En onze trots daarop.
    Ik schaam me voor onze postzegelmonarchie, voor onze kruideniersmentaliteit, voor het idee van een 'BV Nederland' en voor het schaamteloos uitbuiten van Poolse medemensen want ja, 'open economie, hè'.
    Ik schaam me voor de lelijkheid in dit land. Voor de gelijkvormigheid van onze publieke ruimte, voor onze burgerlijkheid. Voor onze veel te luidruchtige kinderen. Voor onze verdwazing botheid te verwarren met directheid. Ik schaam me ervoor dat de platheid van ons landschap onze manieren kenmerkt. Dat we gekenschetst worden door lage luchten en een lucht van laagheid. Voor het zijn van een nogal laag land.
    Ik schaam me voor de altijd terugkerende nadruk op gezelligheid. Voor de pacificerende werking die daarvan uitgaat en alle inhoud reduceert tot sfeer en toon. Voor onze barbecue- en vleescultuur. Voor de campagneslogan 'Nederland Vleesland'. Voor het woord 'Holland' in plaats van 'Nederland' en dus voor alles wat 'typisch Hollands' en 'on-Hollands' is. En het meest schaam ik me voor ons verwrongen zelfbeeld van tolerantie, vooruitstrevendheid en nuchtere clichés.
    Ik schaam me voor Nederlanders in het buitenland. Voor Nederlandse kinderen in het buitenland en vooral voor ouders van Nederlandse kinderen in het buitenland. ...

En de slechte eigenschappen van het buitenland ...

... En dat we in vrijwel al onze extremen weinig verschillen van landen om ons heen, zoals Frans conservatisme, Oostenrijkse vreemdelingenhaat en Hongaars nativisme. ...

... zijn in feite Nederlandse eigenschappen.
Verder heb je nog wat diverse politieke en maatshcappelijke dingen ... :

... Ik schaam me voor dit kabinet, voor onze uitsluitpolitiek, voor onze bestuurlijke impotentie en het Haagse provincialisme. Ik schaam me voor de permanente crisissfeer in dit land, het publieke gevoel van verlies en de collectieve waanzin dat we ieder moment naar de ratsmodee zullen gaan.
Ik schaam me voor de absolute kleinheid van ons land en onze gedachten, voor de totale uitverkoop van de publieke sector, voor de afbraak van de welvaartsstaat en privatisering van collectieve voorzieningen. Voor de onpretentieuze discussies, onze afwezige debatcultuur, voor de infantilisering van Kamervragen en de alomtegenwoordigheid van talkshows. ....

... , en nog een verzameling onder het motto "diversen", maar laten we maar overgaan om waar het natuurlijk allemaal om draait:

Het is vaak de blik van de ander die dwingt naar jezelf te kijken. Zo vroeg een Al Jazeera-journalist me vorige week wat de aankomende verkiezingen zo bijzonder maken. Uiteraard veronderstelt die vraag dat er iets bijzonder ís aan deze verkiezingen, maar ik moest beschaamd toegeven dat ik weinig bijzonders zie. Eerder een terugkeer van hetzelfde, oude wijn en nieuwe zakken. Het lijkt een koortsdroom die al meer dan twee decennia voortduurt. ...

En drie, twee, één keer raden waar dat 'al meer dan twee decennia' voor staat:

... Want we zeggen zo graag grip op migratie te willen, maar migratie heeft volledig grip op ons, zoals hoogleraar Peter Scholten terecht stelt. Dat beeld wordt nu versterkt door de prachtige NPO-documentaire Fortuyn: On-Hollands. Het toont de historische situering van xenofobie waar verschillende politieke entrepreneurs door de tijd heen handig op in wisten te spelen. Of zoals Fortuyn het in een van de scenes ook zelf zegt: 'Het gaat niet om mij, want zelfs als jullie me afmaken, blijft dit bestaan.' ...

Hoe heeft u het kunnen raden ...
En voor de zekerheid: die bezwaren tegen immigratie van parasiterende en criminele en agressieve barbaren

zijn ...

... Dat beeld wordt nu versterkt door de prachtige NPO-documentaire Fortuyn: On-Hollands. Het toont de historische situering van xenofobie waar verschillende politieke entrepreneurs door de tijd heen handig op in wisten te spelen. ...

... xenofobie.
Ook Ostaijen is HDNW: Het Doodtrappen Niet Waard

.

"Ze zijn volkomen gestoord", is iets dat deze redactie graag schrijft. En we krijgen weer eens een bevestiging. Het onderwerp is iets heel anders (de Volkskrant, 10-03-2026, column door Marc van Ostaijen, bestuurssocioloog):

Een 'brede blik' is niet kwetsbare gezinnen reduceren tot 'hersenprocessen'

Soms lees je iets vermakelijks. Soms met enige verontrusting. Zelden lees je iets met vermakelijke verontrusting, maar het Volkskrant-interview met Dick Swaab (Magazine, 7/3) kwam in de buurt.
Nu vind ik het niet erg dat mensen overtuigingen aanhangen met beperkingen. ...
Erger is wanneer wetenschappers anderen bewust reduceren tot hun eigen beperkingen. Het gevolg daarvan is kennisdeterminisme. Of zoals Dick Swaab stelde: 'Ja, mensen reageerden in eerste instantie heftig op het idee dat we geen hersenen hébben, maar onze hersenen zíjn. ...

Niet het onderwerp voor ons, maar ten eerste zijn onze hersenen natuurlijk wel ontzettend belangrijk, en ten tweede is er hier ook weer sprake van het Joodse Absolutisme: "erg belangrijk" wordt "is alles".
Dat is ook gestoord.
Maar het gaat hier om deze gestoordheid:

... Die vorm van kennisdeterminisme zie je ook vaak bij politici. Zo zijn sommigen ervan overtuigd dat je alles kunt begrijpen als migratieprobleem. Zie veiligheid of woningnood. Dat is aantoonbare onzin ...

Zoals gezegd: volkomen gestoord.
Want opschrijvende precies het tegenovergestelde van de werkelijkheid.
M. van Ostaijen: "Er zijn in Nederland niet zes miljoen immigranten erbij gekomen sinds 1970".

Naar PC club

, of site home

·.

PC-club: Mark van Ostaijen

21 okt.2025